პრივილეგია
დედა და მამა რომ დაქორწინდნენ, დედა 18-ის იყო, მამა 19-ის. ლამაზი და მხიარული ქორწილი ჰქონდათ. ზუსტად ერთი წლის მერე გამაჩინეს. საბოლოოდ რომ დაშორდნენ, 7-ის ვიყავი. ის ორწლიანი მონაკვეთი, როცა დედა და მამა საქმეებს არჩევდნენ, დამნაშავეს ეძებდნენ, ჩხუბობდნენ, რიგდებოდნენ, ყვიროდნენ და ტიროდნენ, ბავშვობიდან ყველაზე ცხადად მახსოვს - ძილის წინ ყურებს თითებით ვიცობდი, რომ მათი ხმა არ გამეგო და არ ვტიროდი, რომ მეორე დღეს სკოლაში ჩაწითლებული თვალებით არ წავსულიყავი, მეგობრების მრცხვენოდა. მამა საბოლოოდ რომ წავიდა, მე საცხოვრებლად ბებიასთან გადავედი - უფროსებმა ასე ჩათვალეს საჭიროდ. დღეს 27 წლის ვარ და დედას და მამას თითქმის 20 წელია აღარ უკონტაქტიათ.
‹‹ 1 2
3
››


ფოტო
ერთი დღე "ჰომოფობიის ლაბირინთში"
ქვიარ დების გარბენი - სოციალური და გარემოსდაცვითი სამართლიანობა
სიძულვილს გადარჩენილი ადამიანები იქ, სადაც სიყვარული აკრძალულია
"ღამე და დღე" | ტრანს პერფორმანსი