წერილი ნინოს მახსოვს, ერთხელ ჩემი მეგობარი გაგაცანი და გითხარი, რომ მას თავისი სქესის ადამიანები მოსწონს . მახსოვს შენი რეაქციაც… ეს ის ტვირთია, რომელსაც დიდი ხანია ვატარებ … რისი მოხსნაც მინდა, თუმცა ვხვდები, რომ ვერ გაიგებ და სათქმელი სათქმელად მრჩება. ალბათ შენი დაკარგვის ასე რომ არ მეშინოდეს

ერთი კითხვით დავიწყებ: როგორ შეიძლება მიხვდეს გოგო რომ ის არის ლესბოსელი? ვიზრდებოდი როგორც ჩვეულებრივი ბავშვი, არანაირი ე.წ  „პროპაგანდის“ მომსწრე მე ცხოვრებაში არ ვყოფილვარ.  როდესაც წამოვიზარდე, ვამჩნევდი, რომ ჩემი ტოლი გოგოები სხვანაირად იქცეოდნენ, უნდოდათ გაპრანჭულიყვნენ  რათა ბიჭის ყურადღება მ

შეიძლება ეს ახსნას არც საჭიროებს, თუმცა მცირე შესავალს მაინც გავაკეთებ… თუ თქვენ მუსლიმი არ ბრძანდებით, თქვენთვის არაფერს ნიშნავს ისეთი თარიღი, როგორიცაა მაგალითად 28 ივლისი. მაგრამ თუ კი ხართ, ეს თქვენთვის ძალიან მნიშვნელოვანი რელიგიური დღესასწაული, – ბაირამია. თუ კი ეროვნებით ბულგარელი არ მო

გამარჯობა, დიდი ხანია მე და შენ (თქვენ) არ გვისაუბრია. დიდი ხანია, რაც ერთმანეთისთვის არ გაგვიგზავნია საიდუმლო ბარათები. უთქმელი, უკალმოდ, უფურცლოდ, უემოციოდ. მინდა ჩემი პატარა ისტორია მოგიყვე. ალბათ იფიქრებ, „რა არის ამისთანა, ასეთი გრძნობებით, რომ მწერსო“- შენთვის არაფერი, თუმცა ჩემთვის კი ძალიან

დე. რა კარგი იქნებოდა რომ შენ მიცნობდე. წარმოიდგინე რამდენ გაუგებრობას და უთანხმოებას მოეღებოდა ბოლო. რამდენ არასაჭირო ტკივილს აგვაცილებდა შენც და მეც. წარმოიდგინე, ერთი წამით მაინც წარმოიდგინე, რო მე მარტო შენი შიშის და გაუცნობიერებელი ზიზღის გარდა, მიწევს ბევრი უცხო ადამიანისგან იგივეს ატანა/გატან